Indonezja
Kamienie na szaniecIndonezyjski tygrys długo drzemał: jeszcze na początku lat 80. XX wieku podstawą gospodarki państwa było wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego, a także rolnictwo. Miejscowi eksperci ekonomiczni zaczęli jednak przekształcać strukturę ekonomiczną kraju tak, by mógł on dołączyć do grona potęg azjatyckiego cudu gospodarczego. Na początku wszystko układało się świetnie: Indonezja, uprzednio ukierunkowana na współpracę z Japonią i Stanami Zjednoczonymi, zdobyła nowe rynki zbytu dla swoich wyrobów w sąsiednich państwach Azji i w Europie. Rozbudowa nastawionego na produkcję eksportową przemysłu pozwoliła zmniejszyć zależność gospodarki od sytuacji na międzynarodowych giełdach surowców. Bogactwem Indonezji są kryjące się w jej ziemi obfite złoża kopalin użytecznych: oprócz ropy naftowej i gazu ziemnego - cyny, niklu, miedzi i złota. Gospodarczemu rozwojowi towarzyszyła też znaczna poprawa w zakresie świadczeń społecznych. Utworzono między innymi sieć okręgowych centrów medycznych obejmujących opieką także ludność wiejską. Pirotechnika
